Vakantie zonder Facebook

Ik had het al eens eerder geprobeerd, een week zonder Facebook, cold turkey en alles, maar dat was in het kader van een artikel dat ik voor Eva schreef over what the internet is doing to our brain. (spoiler: bad, bad, BAD things) Deze keer gooide ik Facebook vrijwillig van mijn mobiel. Net als Twitter. Want we zouden op vakantie, Dick en ik, een fietsvakantie/loopvakantie, met een tentje en zonder elektriciteit. En ik wilde dit keer alleen met mijn man op vakantie. Nou ja, de jongens mochten ook mee, die zaten in onze mobieltjes, en die appten en belden een paar maal daags over de was en over hoe je een roux moest maken en of ze naar de snackbar mochten. Maar voor de rest waren we samen.

In maart of april waren we begonnen met het Pieterpad, en we waren tot Ommen gekomen. Dus we fietsten met onze wandelschoenen aan naar Drenthe, zetten onze tent op, reden in de stromende regen door naar Ommen, zetten onze tent op, liepen de volgende dag naar Hellendoorn en we aten krieltjes in de schil en tuinbonen. En ik las voor de zoveelste keer de boeken van Mary Stewart, die ik dit keer als e-book had gekocht. Wat heerlijk, een boek met een ingebouwd lichtje. En de volgende morgen pakten we onze natte tent weer in en stapten weer op de fiets, en we kochten in de regen taart voor onderweg. Voor bij de thee. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar het was best te doen zonder Facebook*

* (Instagram had ik niet verwijderd, ontdekte ik. Dat was toch ook wel weer fijn.)

Bij de bakker. Niet zwanger, nee. De wind blies de kangoeroezak op mijn buik op. Charming.
‘De spaghetti was niet te hagelen’

Delen: