schoolkamp & de donderdijdino

Drie zoons op schoolkamp, deze week. Er gaan hectische dagen aan vooraf. In Rome wordt het bloedheet, in Wallis gaat het sneeuwen en in de Ardennen gaat het de hele week regenen. We hebben betere slaapzakken nodig, portemonnees aan een touwtje, Gamaschen voor in de sneeuw, lichtgewicht luchtbedden, drie tubes tandpasta, drie flessen zonnebrandolie, drie bussen scheerschuim, bergschoenen, blaarpleisters, regenpakken, extra schoenen, grote rugzakken. Ah, gelukkig, we hebben nog rugzakken. Hele goeie zelfs.
Zoons staan er verbijsterd naar te kijken. ‘Eh… groen met paars?!’
‘Wat is er MIS met groen met paars!’ hoor ik mezelf zeggen. En dan herinner ik me dat we die rugzakken in 1990 hebben gekocht.
Sokken en T-shirts blijken gaten te hebben, korte broeken zijn ineens te kort. Maar uiteindelijk is al het brood gesmeerd en staat de gang vol rugzakken en tassen.
Om half 5 moet de eerste op school zijn, om half 7 de tweede, om 8 uur de derde. Wat een geluk dat Dick niet meer in Jakarta werkt. Het is natuurlijk veel cooler als je vader je wegbrengt.
Van maandag tot vrijdag zijn ze weg. Dit is een uitgelezen moment om de trap te verven.
Maar er moet een boek af. Het boek over de oerknal en de bijbel dat ik samen met natuurkundige Cees Dekker aan het schrijven ben. Het boek voor de Kinderboekenweek. En dus laat ik de trap, en ik stort me weer op de meteorieten en de pantoffeldiertjes en de platworm en de donderdijdino.
omslag topnerd tycho

Delen: