paard ontsnapt

‘Wil je een paardenboek schrijven?’ vroeg de redacteur van Callenbach in 2004.
‘Tuurlijk,’ zei ik. ‘Maar alleen als het een beetje een stoer boek mag zijn.’
Ik wist niks van paarden, maar dat gaf niet, want Matthijs en Tessa, mijn hoofdpersonen, wisten óók niks van paarden.
Ze wisten alleen dat een paard niet in een slachthuis thuishoort. En dat een paard dat uit een slachthuis ontsnapt gered moet worden. En dus namen ze het paard mee naar huis en zetten het in de achtertuin en zochten uit hoe ze voor hem moesten zorgen. En ze noemden hem Pineut. Omdat ie er bijna geweest was.

Ik heb nog nooit een boek geschreven dat zo actueel zou worden. Want paarden die geslacht waren – dat is in 2013 geen fictie, dat is gewoon werkelijkheid. En dus komt die vierde druk net op tijd.
Net als de derde druk van ‘paard ontvoerd’ trouwens. Want criminelen die paarden ontvoeren om aan geld te komen zijn van alle tijden. Denk ik.
En ik ben hard bezig met deel 3 – ‘paard ontdekt’. Het komt in de herfst uit.

Door die flitsende nieuwe omslagen en het andere formaat is het net of ik ineens twee nieuwe boeken geschreven heb. Twee bonusboeken. Nu alleen dat derde nog.

Delen: