2 mijl (2)

Mijn knie doet geen pijn meer. Al een hele poos niet meer. En van de fysiotherapeut heb ik een schema gekregen waarmee ik héél langzaam weer mag opbouwen. Eén minuut hardlopen, anderhalve minuut wandelen. En dat dan nog twee keer, en dan zit de training erop. Binnen zes minuten ben je klaar.
Weet je wat, dacht ik. Ik ga het uitproberen. Ik rende een minuut, en verrek ja hoor, daar was de man met de hamer, dus ik ging over op wandelen. En toen rende ik weer. Hé. Dit keer voelde ik helemaal geen neiging om te stoppen na een minuut. Dus ik rende door, tien minuten lang. Helemaal naar het huis van mijn ouders. Ik dronk er een kopje thee. En daarna rende ik terug. Mijn iWatch was enthousiast. Vier kilometer hardgelopen! Ik had mijn bewegingsdoel gehaald, en ook mijn mijn trainingsdoel voor de hele dag.
Een paar dagen later liep ik weer vier kilometer. En daarna bedacht ik dat ik nu maar eens vijf kilometer moest proberen. Het was zwaar, maar het lukte.
‘Wat zie jij eruit,’ zei Dick toen ik thuiskwam. ‘Het lijkt wel of je ieder moment kan ontploffen.’
Ja, pff, hehe, ik had net 50 minuten hardgelopen. Echt behoorlijk hard ook. Met een gemiddelde hartslag van 158 moest ik ook niet veel harder lopen, maar 10 kilometer per uur, soms zelfs 12, dat is een behoorlijk tempo voor een beginner.
Ik stuurde mijn broers een screenshot met het bewijs.
‘Aha,’ zei mijn jongste broer. ‘Je doet tien minuten over één kilometer.’

Delen: