Doe je moeder de groeten

Samen met een van mijn zoons ben ik op bezoek bij mijn moeder. ‘Wat een mooi haar heb je,’ zegt ze. ‘Zit in de genen,’ zegt mijn zoon bescheiden. Hij heeft een paar dagen geleden de tondeuse over zijn hoofd gehaald. ‘Jouw haar,’ zegt ze hoofdschuddend tegen mij, ‘ik snap niet dat ze je zo […]

Best of both worlds

Toen ik theologie studeerde, wist ik één ding zeker: ik zou nooit op de preekstoel staan. De professor die preekcollege gaf (waar ik aanwezig mocht zijn, maar niet mee mocht doen) werd zelfs een beetje boos op me omdat ik dat wilde, en een student zei dat ik tegen de scheppingsorde in ging, het was […]

als woorden snoepjes waren

Ik zag in de bibliotheek een meisje staan aarzelen bij twee boeken. ‘Is dit wat, denk je?’ vroeg ze aan haar moeder, en ze wees op Het geheim van de ruilkinderen. ‘Jaaa!’ riep ik, want het was een boek van Wieke van Oordt. ‘Die is van Wieke van Oordt, dat is een superleuk boek! Trouwens, […]

verder weg

Moeder zeggen. Ik begon ermee toen ik een jaar of tien was. Omdat mijn eígen moeder altijd ‘moeder’ zei tegen mijn oma, dus ik dacht dat dat zo hoorde, als je ouder werd, dan zei je geen mama meer, dan zei je moeder. Het klonk in het begin onwennig, bijna als een grapje. Maar ging […]