Naar de Toppers!

Twee jaar geleden stond mijn wereld een beetje op zijn kop. Samen met wetenschapper Cees Dekker had ik een avontuurlijk boek geschreven over een jongen die, nadat er een meteoriet op het fietsenschuurtje van de school terecht is gekomen, op een soort ontdekkingsreis gaat en steeds meer te weten komt over het ontstaan van het heelal en over het ontstaan van het leven op aarde. Kun je in de bijbel geloven en óók de evolutietheorie accepteren? Tycho kwam erachter dat dat prima kon. Veel christelijke ouders en grootouders waren blij met het boek, maar er waren ook mensen die ervan schrokken en er hard tegenin gingen. Wolven in schaapskleren, molenstenen, ingezonden brieven in kranten, waarschuwende recensies. Dit was mijn ongeveer zeventigste kinderboek, maar ik had nog nooit zoiets meegemaakt. Inmiddels ligt de derde druk in de boekwinkel en volgende maand komt het boek uit in Engeland. Topnerd Tycho wordt Science Geek Sam en je kunt m al gewoon bestellen via Amazon.

“This cheerful, lively and wise book will help children and adults alike to a better understanding of the world we live in and a greater awe for the creator God who made it all. In a discussion often dominated by prejudice and fear, this book will enable Christians from all backgrounds to engage with the real questions and to find their faith strengthened.” — Rt Revd Prof N. T. Wright

 

Deze zomer kwam het prachtige boek ‘en de aarde bracht voort’ uit. Prof. Gijsbert van den Brink van de VU onderzoekt wat voor gevolgen het accepteren van de evolutietheorie voor het klassieke christelijke geloof betekent. Gisteren ging ik samen met Dick naar een studiedag in Nijkerk. Eigenlijk was de zaal helemaal uitverkocht (600 man) (wetenschappers, leraren, journalisten, en vooral HEEL VEEL DOMINEES), maar ik had een wildcard gekregen, dus ik mocht ook mee. ‘Het is net of we naar de Toppers gaan,’ zei ik tegen Dick, toen we in de file door Nijkerk kropen. Mannetjes met fluorescerende vestjes wezen ons waar we mochten parkeren, en toen we de zaal ingingen, zagen we mannen in pakken. Wacht. Nee. Geen glitterpakken. Keurige pakken, donkerblauw, grijs en zwart. Wij vielen een beetje uit de toon met onze spijkerbroeken. Er waren meezingers waarbij de zaal uit z’n dak ging, maar die werden begeleid op orgel.

Nou ben ik helaas niet zo goed in luisteren. Mijn hersenen doen dan iets raars. Die proberen af te haken. Ik kan beter lezen. Dit was een dag vol lezingen. Door toppers uit de wetenschap, filosofie en theologie. Ik schreef als een razende mee en probeerde te begrijpen waar het over ging, maar soms ging het me boven de pet. Wat me in elk geval bij zal blijven is de sfeer. Mensen die af en toe grondig met elkaar van mening verschilden (er waren sprekers die de evolutietheorie verwerpelijk en gevaarlijk vonden), maar respectvol en vriendelijk bleven. Die kritiek gaven, en tegelijk bleven zien wat hen bond. Er werd, zeg maar, niet met molenstenen gesmeten. En dat was prettig.

Die avond sprak ik Cees en Gijsbert op een geheime locatie. Ze hadden een plan. Ik kan er verder niks over zeggen.

 

Delen:

Geef een reactie