De Stentor 

Donderdag 15 november 2007

Buurtpraat
Door Carel de Goeij

Corien
Mag ik uit de stroom van sinterklaasboeken er even twee uitlichten? Ze zijn van oud-Kamperse Corien Oranje, momenteel woonachtig in Indonesië. Van haar hand zijn ook de in Kampen spelende kinderboeken ‘Paard Ontsnapt’ en ‘Paard Ontvoerd’. Nu heeft ze ‘Paard bij de dokter’ en ‘Piet in de finale’ het licht laten zien – of vóór of zelf te lezen (leesniveau avi 4/5) – en natuurlijk komt Kampen er ook in voor. Het eind van ‘Piet in de finale’ speelt tijdens de intocht van Sinterklaas in Kampen.
Corien heeft theologie gestudeerd aan de Broederweg en tien jaar in Kampen gewoond. Eerst samen met een vriendin aan de Beekmanstraat, toen in een klein huisje aan de Sint Jacobsstraat, daarna in een een flat aan de Wortmanstraat. Ze trouwde hier in Kampen met Dick Mak, die ook theologie studeerde aan de Broederweg.
Dick werd gevraagd les te komen geven aan een theologische hogeschool in Indonesië. Corien schrijft er haar kinderboeken en geeft daarnaast bijbelles op de Nederlandstalige school en bezoekt als pastor Nederlandse gedetineerden in Jakarta en op Bali.
Ik vroeg haar via de mail hoe ze er toe kwam een paar van haar boeken in Kampen te situeren. Corien: ‘Ik heb heel goede herinneringen aan Kampen. Ik heb er mijn hele studententijd doorgebracht, heb er veel vrienden gekregen, heb er ontzettend veel gefietst en gewandeld en leuke dingen gedaan. Uit een soort nostalgie heb ik toen een boek in Kampen laten spelen. Een van de hoofdpersonen woonde in het zelfde huisje als waar wij woonden toen we net getrouwd waren. Het was net of ik weer in Kampen rondliep toen ik dat boek schreef. Als je in het buitenland woont, is het handig om een boek te laten spelen in een stad die je goed kent. Dat geeft houvast bij het schrijven. Kampen is een prachtig décor: een mooie, oude stad, klein genoeg om overzichtelijk en veilig, groot genoeg om avontuurlijk te zijn. De binnenstad, de IJssel, het stadspark, de kinderboerderij, de weilanden – dat maakt Kampen een unieke plek.’
‘Deze zomer waren we op vakantie in Nederland en toen zijn we er nog geweest met onze vier zoons. We zijn op bezoek geweest bij Hanjo IJkhout en hebben eindelijk de kinderboerderij bekeken die een rol speelt in ‘Paard ontvoer’. Die was er nog niet toen wij er woonden. Mijn oudste zoon heeft voor het eerst van zijn leven op een paard gezeten!’
Ze heeft heerlijke herinneringen aan Kampen. ‘In de stromende regen over de Zwartendijk lopen, midden in de nacht naar de snackbar, dat vreselijke lawaai van motoren ’s morgens vroeg op Koninginnedag, de ijsbaan, en natuurlijk de vele uren die ik heb doorgebracht op de muziekschool. O ja, en mijn trouwdag! 17 november 1989. Wat was het koud…’
17 november? 17 november??? Maar dat is… Hééé, Corien en Dick, gefeliciteerd, ook namens Sint!