Heel Holland

Ik zou verslaafd kunnen raken aan hazelnootschuimtaart, en daarom besluit ik er een te maken ter gelegenheid van ons 27-jarige huwelijk. Op internet ontdek ik een recept van Aat van Heel Holland Bakt. Moeilijkheidsgraad 1 muffin, dat betekent natuurlijk dat het hartstikke eenvoudig is. Ik schrik wel een beetje van de ingrediënten. Bijna een pond boter? En volle melk? En zóveel suiker? Het is maar goed dat we dit weekend met z’n zevenen zijn. Wat zullen ze blij zijn.

Het gaat van een leien dakje, mag ik wel zeggen. Ik klop het eiwit tot het glanst en rechtop blijft slaan, ik rooster de hazelnoten in de oven tot precies het goede moment. Ik verpulver ze in de blender, en dan vouw ik ze heel voorzichtig door het eiwitschuim, want dat wil ik natuurlijk niet doodslaan, en daarna plemp ik de boel in zo’n echte spuitzak en spuit er drie keurige bodems van. De boel blijft aan mijn vingers kleven en ik weet niks beters te doen dan ze aflikken. Het maakt niks uit dat ik een schort draag, ik kom helemaal onder het eiwitschuim te zitten.

amandelen-kopieimg_0490-kopie

Anderhalf uur later heb ik drie prachtige bodems. Ze smaken ook nog eens heel lekker. (NOTE TO SELF: op dit moment in het bakproces voortaan stoppen, bramenjam opwarmen, slagroom kloppen en opdienen als Pavlova).

Het volgende onderdeel is de banketbakkersroom. Melk aan de kook brengen, vanillestokje uitschrapen, en dan eidooiers met suiker en bloem tot een egale massa kloppen. Hoe! Hoe! Mijn hele garde zit vol eidooier met suiker en bloem. En dan moet ik ook nog een pond boter kloppen met suiker? Oké, hop die boter, in de magnetron.
Ik gooi alles bij elkaar, de melk, het eidooierspul en de vloeibare boter met suiker. Het smaakt uitstekend, al kan ik niet veel meer op na al dat eiwitschuim. Maar zou dit niet veel dikker moeten zijn? Weet je wat, ik zet het buiten. Dan wordt het vanzelf dik.
Een uur later lees ik het recept nog eens. Aha. Ik had de boel aan de kook had moeten brengen vóór ik de boter toevoegde. Zou dat nog kunnen? Ach, kom op. Ik doe het gewoon.

Tegen het eind van de middag smeer ik de bruinige massa bovenop schuimbodems, en eroverheen en aan de zijkant, en ik gooi er snel wat nougatine overheen zodat je het niet meer ziet.
‘Moet dat niet in de koelkast?’ informeert Dick.
‘Ik denk het niet,’ zeg ik.
Mijn mooie hazelnootschuimtaart zakt steeds verder uit. De schuimbodem zuigt zich vol met banketbakkersroom en wordt een zompige massa.
‘Heerlijk,’ zeggen de mannen.
de595cfb-d432-4cdd-9d93-55a144f7066f

Delen:

Geef een reactie